Babypraat Persoonlijk Spencer

Met je baby naar een verjaardag

17 juni 2015

Met de kleine naar een feestje of verjaardag. Sja, dat vind ik dus best wel een dingetje. Uiteraard wil ik een hele makkelijke mama zijn met alsnog een druk sociaal leven en het liefst mijn kleine man overal mee naar toe slepen. Maar ja, dat gaat natuurlijk niet meer. Spencer is een heel blij sociaal kindje dat naar iedereen lacht. Met hem naar de supermarkt is al een hele opgave omdat ik om de minuut wordt aangesproken door mensen, omdat die kleine weer heeft zitten sjansen met god weet wie. Heel leuk natuurlijk! Maar de keerzijde is dat hij dus ook heel veel prikkels krijgt. Dit is in kleine gezelschappen prima in de hand te houden, maar tijdens verjaardagen waar meerdere mensen zijn is dit best lastig. Want dan moet ie slapen.. En ja… Waar laat je hem dan? Ik nam dus altijd de wandelwagen mee en legde hem daarin. Toen hij nog wat jonger was, was dat geen probleem. Spencer sliep wel. Maar nu is hij zich meer bewust van zijn omgeving en gaat dat niet meer zo makkelijk. Daarnaast hangen er vaak om de paar minuten weer mensen boven die bak om te zeggen hoe schattig ie is (klopt uiteraard ;-)) en dat hij toch zo lief lacht (klopt ook ;-)). Gevolg: een oververmoeide baby die niet meer wil slapen en veel te veel prikkels heeft gehad. En dan wordt het huilen en het gevolg is dat ik me heel erg opgelaten voel (want geloof me… Die kleine die kan me een partij huilen!) en het liefste gewoon naar huis wil en niet meer van de verjaardag geniet.
Om nou elke keer een heel campingbedje mee te slepen zie ik ook niet zo zitten. Dus wat moet ik nu als de verjaardag ’s avonds is? Altijd maar een oppas zoeken? Hem maar niet meer meenemen? Soms is het best krap in huizen en kan ik de wandelwagen niet ergens neerzetten waar hij met rust wordt gelaten. En ik kan ook moeilijk een huis vol mensen verbieden om hem aandacht te geven, een baby heeft nou eenmaal een magische aantrekkingskracht op veel mensen.
Ik vind het echt heel lastig. De laatste twee keer was echt een ramp en zat ik met een huilende baby op schoot die helemaal oververmoeid was en niet wilde slapen. En dat was nog bij mensen die boven een wiegje hadden staan! Kun je nagaan! Daarnaast het commentaar van mensen ook erg vermoeiend. Als Spencer zo over zijn thee is, is het enige dat helpt hem op mijn pink te laten zuigen. Ik weet ook wel dat dat niet zo hygiënisch is, maar ja ik kan hem moeilijk te hele tent bij elkaar laten schreeuwen. Nou, dan is het commentaar niet van de lucht kan ik je vertellen!
Eindresultaat is dat zowel ik als de baby niet op ons gemak zit. Dan maar thuisblijven? Dat wil ik ook niet. Ik wil geen kluizenaar worden. Lastig, lastig, lastig!
Hoe lossen jullie dit op?

Facebook Comments

You Might Also Like

3 Comments

  • Reply Elisabeth 22 juni 2015 at 15:10

    Ja ik weet precies wat je bedoelt. Ik ben bang dat ik het oplos door bijna nooit meer weg te gaan ’s avonds… overdag ga ik wrl, maar dan niet zo lang en precies getimed tussen slaapjes. Moet maar even, het duurt niet eeuwig toch, deze fase?

  • Reply beineffableblog 4 augustus 2015 at 19:57

    Leuk om dit soort logjes te lezen en zo ervaringen uit te wisselen (als ik je mag uitnodigen om te reageren op mijn blog: mama zijn en werken. Want ik zie dat je een werkende mama bent en ik vind dát juist wel eens lastig te combineren 🙂

    In ieder geval, ik neem mijn zoontje makkelijk mee. Toen hij 6 maanden was, sliep hij nog in de kinderwagen. Als hij moe was, viel hij in slaap. Druk of niet druk, hij kon zich makkelijk afsluiten. En daar ben ik blij mee, want dat maakt mijn leven makkelijker. Mijn zoontje is erg actief en met zijn 8 maanden kan hij al kruipen en staan. Hij pas nog in de kinderwagen, maar gaat rechtop zitten. Gevaarlijk dus. Dus… ik neem wel altijd een campingbedje mee als ik me niet wil haasten. Of ik maak een bedje ergens door dekens op de grond te leggen (en ik neem een babyfoon mee). Ik moet hem nu wel apart leggen, want hij vindt drukte super leuk. Maar als hij eenmaal slaapt, hoeft het niet stil te zijn. Hij slaapt prima in drukte. En als hij écht moe is, valt hij ook gewoon neer tijdens het spelen in een overvolle kamer. Best grappig, maar dat weet ik eigenlijk altijd te voorkomen.

  • Reply Bregje 7 augustus 2015 at 22:36

    Heel herkenbaar! Toch zijn we het blijven doen. Echte late verjaardagen niet meer, dan blijft 1 van ons thuis. Maar vorige week gingen we bijvoorbeeld eten bij vrienden en hebben we Laurens vooraf thuis eten gegeven, ter plekke lekker laten spelen en toen in bed gelegd. Ze hadden een ledikantje staan, dus dat was handig! Hij kreeg bij wijze van uitzondering zijn fles mee naar bed en is lief gaan slapen. Om half 12 wakker gemaakt, in de auto en thuis weer naar bed. Moet wel zeggen dat we het niet meer zo vaak doen, gelukkig gaat t elke keer wel goed zolang we goed naar hem luisteren. Dat geeft vertrouwen voor de volgende keren!
    Lang verhaal, maar t komt erop neer dat t de ene keer beter gaat dan de andere en je vooral moet doen wat fijn voelt voor jullie! X

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Lees vorig bericht:
    Gratis, gratis!

    Omdat zo'n kleine hummel al genoeg kost, heb ik gratis artikelen en mooie aanbiedingen voor (bijna) mama's voor je op...

    Sluiten