Informatief Persoonlijk

Een miskraam, en dan? – Nazorg na een miskraam

6 april 2016

Helaas eindigt minstens één op de tien zwangerschappen in een miskraam. Misschien heb je er zelf te maken mee gehad of ken je iemand die dit mee heeft gemaakt. Op mijn blog ben ik altijd open geweest over het feit dat ik een miskraam heb gehad voor ik zwanger was van ons zoontje. Ik heb het verhaal uitgebreid beschreven in deel 1 en deel 2, dus wie interesse heeft kan het daar lezen. Vandaag wil ik het hebben over hoe het verder gaat na een miskraam. Wat gebeurt er dan en hoe verwerk je zoiets?

storm-clouds-426271_1280

Nazorg

De nazorg bij een miskraam viel me eerlijk gezegd knap tegen. Er werd me verteld dat het nu eenmaal hoort bij het krijgen van een kind. Voor de gynaecoloog die ik destijds had was het echt de normaalste zaak van de wereld en echt op empathie kon ik ook niet rekenen. Na de missed abortion was ik echt totaal uit het veld geslagen en een zielig hoopje mens. Één lieve verpleegster toonde meer begrip. Ze zei dat als je allereerste zwangerschap in een miskraam eindigt, je die onbevangenheid voor altijd kwijt bent. In mijn geval klopte dat inderdaad. Ik ben de hele zwangerschap van ons zoontje een bang vogeltje geweest dat het weer mis ging, tot aan de bevalling aan toe. Nu snap ik wel dat ik (gelukkig) niet de standaard ben, er zijn genoeg vrouwen die het veel zakelijker bekijken en inderdaad vinden dat het gewoon hoort bij het krijgen van een kind. Maar er zijn ook vrouwen zoals ik, die misschien wel wat meer nazorg kunnen gebruiken.

Hulp

En het gekke is, er is werkelijk voor alles een stichting of een organisatie tegenwoordig, maar dus niet voor vrouwen die een miskraam hebben gehad. Het is toch het afscheid van een bepaalde droom, verwachting, hoe je het noemen wilt, maar daarvoor is er dus niets. Geen lotgenotencontact, niets. Dat is toch gek of ligt dat aan mij? Er is tegenwoordig werkelijk voor alles een stichting of een hulporganisatie of iets dergelijks. Maar voor iets waar zoveel vrouwen mee te maken krijgen, is niets. Misschien moet ik zelf maar iets op poten zetten.

 

 

 

Facebook Comments

You Might Also Like

17 Comments

  • Reply Nathalie 6 april 2016 at 06:51

    Toevallig plaatste ik vanochtend over ideeën bij het verwerken en een plaatsje geven van een miskraam. Misschien kun je daar iets mee.
    Nathalie onlangs geplaatst…Een miskraam verwerken en een plaatsje te gevenMy Profile

  • Reply Marietta 6 april 2016 at 06:52

    Mooi geschreven. Ik ben het helemaal met je eens. Ook bij ons was het de eerste keer fout. En daardoor beleef je de volgende zwangerschap altijd met een bepaalde angst. De nazorg is inderdaad niet om naar huis te schrijven. Wat mij ook opviel dat zoveel er niet over praten totdat je het zelf meegemaakt.

  • Reply Bregje 6 april 2016 at 06:54

    Wat raar eigenlijk dat er niet meer aandacht voor de nazorg is. Het lijkt me inderdaad heel ingrijpend om mee te maken.. 🙁
    Bregje onlangs geplaatst…Kijk eens wat vaker in de spiegel van de kapper!My Profile

  • Reply Lilian 6 april 2016 at 07:33

    Heftig om het mee te maken lijkt het mij, ik snap dat je er dan graag met lotgenoten over wil praten, gek dat daar helemaal niks voor is. Kan ik mij bijna niet voorstellen.
    Lilian onlangs geplaatst…Mijn ontdekking op VideolandMy Profile

  • Reply Channa 6 april 2016 at 07:49

    Oh wat raar. Ik heb er nooit mee te maken gehad, dus had geen idee. Maar ik vind het inderdaad heel bijzonder dat er zo weinig hulp is, gezien het feit dat heel veel vrouwen dit meemaken 🙁
    Channa onlangs geplaatst…Week in foto’s # 11 – Airhockey, verjaardag en naar de camping!My Profile

  • Reply Lonneke 6 april 2016 at 08:51

    Hmm dat is wel gek inderdaad. Misschien een beslotengroep op Facebook? Ik heb er ook geen ervaring mee maar ik kan me voorstellen dat het enorm veel impact op je heeft!
    Lonneke onlangs geplaatst…Een stukje uit mijn dagboekMy Profile

  • Reply Mathiske's mama blog 6 april 2016 at 09:05

    Wat raar dat daar niet meer aandacht aan besteed word. Het lijkt me juist heel belangrijk als je (eerste) zwangerschap een miskraam is om dat goed te “verzorgen” zelf houd ik niet zo van die lotgenoten groepjes op Facebook, dus daarbij kan ik me voorstellen dat andere daar ook niet zo veel mee kunnen.

  • Reply Angela - Mama met passie 6 april 2016 at 10:40

    Lijkt mij zo heftig om mee te maken! Het is inderdaad heel gek dat daar geen organisaties voor zijn, want ik denk dat veel vrouwen er bij gebaat zouden zijn. Tenminste ik kan niet uit ervaring spreken natuurlijk, maar ik zou daar denk ik wel behoefte aan hebben.
    Angela – Mama met passie onlangs geplaatst…Mama vertelt: Blogster Nicole, mama van SpencerMy Profile

  • Reply Leonie van Mil 6 april 2016 at 11:01

    Helemaal waar! Ook ik heb dat gemist. Ik heb echt op het punt gestaan om met een psycholoog te gaan praten. Tot ik uiteindelijk zwanger werd. Het ging toen wel beter met me, maar wat jij ook zegt, de hele zwangerschap maakte ik mij zorgen. Ik hield alles op een spastische manier in de gaten. Iedere pijntje, ieder dingetje dat ik voelde Googlede ik om er zeker van te zijn dat het “normaal” was. Maar mensen om mij heen zien de impact van een miskraam ook niet. Althans, sommige wel, maar een opmerking als: “je kan tenminste zwanger worden”, heb ik iets te vaak gehoord.
    Leonie van Mil onlangs geplaatst…Leuke lijstjes bijhoudenMy Profile

  • Reply Fenna 6 april 2016 at 12:55

    Wat ‘fijn’ dat iemand er eens open over durft te zijn 🙂 heb het zelf meegemaakt in januari na 11 weken, nazorg is er inderdaad bijna niet. Aan de andere kant zou ik nu niet zo goed weten hoe ze zouden kunnen helpen. Ik zou het wel heel fijn vinden als ik extra zorg zou kunnen krijgen in de eerste weken van een eventuele volgende zwangerschap.
    Fenna onlangs geplaatst…Foodie Friday: Griekse yoghurt garnalen maaltijdsaladeMy Profile

  • Reply Ellen 6 april 2016 at 12:55

    Ik las eerst je eerdere blogs voordat ik deze blog las. Wat een heftig verhaal en wat moet dat moeilijk zijn geweest. Goed dat je erover schrijft, zodat ook anderen die het meemaken er wat aan hebben.

  • Reply Charlotte 6 april 2016 at 19:43

    Het lijkt me echt vreselijk om mee te moeten moeten maken. En inderdaad vreemd dat er zo weinig hulp in is. Ik merk wel dat er steeds opener over gesproken wordt door veel mensen, dat is op zich al een flinke vooruitgang!
    Charlotte onlangs geplaatst…6 x praktische tips om te shoppen met je peuterMy Profile

  • Reply Linda 6 april 2016 at 21:50

    Bij mij de eerste zwangerschap ook in een miskraam geëindigd. Een dag voor de eerste echo, dus ik heb het ook nooit gezien. Denk dat dat ook wel heeft gescheeld in de verwerking. (heb hier half jaar geleden ook blog over geschreven) Tweede zwangerschap ben ik tot de 12 weken echo toch wel enigzins bang geweest dat het alsnog fout zou gaan. Gelukkig heb ik veel steun aan partner en schoonzusjes gehad.
    Linda onlangs geplaatst…ShoplogMy Profile

  • Reply Birgit 6 april 2016 at 22:24

    Ik lees vandaag toevallige meerdere blogs over miskramen. Het klopt wat je zegt, er is weinig hulp op het gebied van miskramen. Helaas is het zo dat er niet of weinig over gepraat word en het buiten de medische wereld om een beetje een taboe is, terwijl dit het niet zou moeten zijn.

    En miskraam kan een hele verdrietige ervaring zijn en ieder moet zijn tijd nemen om dit te kunnen verwerken. Alleen zou soms een beetje hulp door bijvoorbeeld een stichting wel fijn zijn.
    Birgit onlangs geplaatst…Autismeweek – Door de ogen van een kindMy Profile

  • Reply Josan 7 april 2016 at 20:20

    Ik wist niet eens dat daar dus geen contact- of lotgenotengroep voor bestond. Hoe pijnlijk het onderwerp ook is voor sommigen, ik vind het fijn dat er steeds meer openheid over is. Vrouwen hun verhaal delen en daar hopelijk ook andere vrouwen mee helpen.
    Josan onlangs geplaatst…Handige babyspullen Dual function case, een kinderslot voor je iPhoneMy Profile

  • Reply Thea 14 april 2016 at 14:33

    Het klopt dat er weinig begrip en hulp is na het hebben van een miskraam. Zelf heb ik drie miskramen gehad en kan uit ervaring spreken. Ik vond het ook moeilijk om hulp te vragen en om te praten over mijn miskramen. Jaren later heb ik dit pas gedaan. Daarom hebben mijn collega en ik een online platform opgericht MiskraamVerwerken.nl en hopen met informatie en hulp heel veel vrouwen te helpen en te inspireren om wel hun miskraam te verwerken.

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Lees vorig bericht:
    Liever steriliseren dan de pil? #MyPillStory

    Engeland is de afgelopen weken in de ban van Holly Brockwell. Holly (30) is journaliste. En Holly wil geen kinderen. Niets...

    Sluiten