Opvoeding

Waarom geloven mensen nog in de onzin van Oei, ik groei!?

30 mei 2017

Geregeld hoor ik om mij heen moeders praten over ‘sprongetjes’ van hun baby. Deze komen uit het hele bekende Oei ik groei! boek. Toen ik zwanger was van Spencer kocht ik dit boek uiteraard ook. Want een soort ‘handleiding’ wanneer ik wat kan verwachten, dat is toch wel heel handig, of niet dan? Na een paar weken lag het boek al bij de kringloop. Al die ontwikkelingen die ons zoontje door moest maken? Nou, daar klopte geen bal van. Of we hadden echt het allertraagste kind op aarde (was niet zo) of dat boek klopte toch niet helemaal. En die sprongetjes, dat vond ik ook maar gek. Als er donderwolkjes bij Spencers humeur zouden moeten zijn, had ik een vrolijk kind en andersom. Ik besloot op onderzoek uit te gaan. Hoe betrouwbaar is zijn die sprongetjes nou eigenlijk?

Oei, ik groei!

Eerst even wat meer over dit boek. Oei, ik groei! is een boek uit 1992 van het echtpaar prof. dr. Frans Plooij en dr. Hetty van de Rijt dat beschrijft hoe de ontwikkeling van een kind met voorspelbare sprongen gebeurt. Aan het boek ging volgens Plooij twintig jaar onderzoek vooraf. De eerste ideeën voor zijn sprongentheorie kreeg Plooij begin jaren 70 bij onderzoek naar het gedrag van jonge chimpansees in Tanzania waar hij in 1980 op promoveerde. In de eerste anderhalf jaar zou een baby 12 van zulke sprongen doormaken. Dergelijke sprongen gebeuren volgens Plooij in twee stappen: de lastige fase (huilerig, hangerig, humeurig) en daarna een wat vrolijkere fase waarin een kindje nieuwe dingen leert. En die sprongen vinden dan allemaal plaats rond een bepaald aantal weken. Hartstikke handig dus! Of zoals de site van Oei, ik groei! zegt: “Oei, ik groei! is het enige boek dat jou als ouder inzicht geeft in alles wat er omgaat in het koppie van je baby.” Is dat even fijn! Elke moeder wil tenslotte weten wat er in hemelsnaam in haar baby omgaat als het kindje maar blijft huilen.

Maar is het ook waar?

Nee, dat dan weer niet. Je moet er 20 jaar voor terug in de tijd, maar destijds is dit een enorme rel geweest onder wetenschappers en heeft het boek meerdere malen het nieuws gehaald. Hoe zit het? Prof. dr. Frans Plooij was destijds hoogleraar. Was inderdaad, want hij is zijn baan hierdoor kwijtgeraakt. Nota bene zijn eigen promovenda ontkrachtte zijn verhaal. Zij liet destijds optekenen in Trouw:

Volgens die schema’s zouden baby’s flink veel sneller moeten zijn dan in de ontwikkelingstesten die de Nederlandse orthopedagogen gebruiken. Ik hoorde verhalen van ongeruste moeders bij consultatiebureaus, omdat hun kind – volgens de lijstjes in ‘Oei, ik groei’ – achterbleef in ontwikkeling. Ik voelde zelf hun frustraties tijdens de observaties die ik in mijn eigen onderzoek deed aan de hand van die lijstjes. Zo vaak als ik ‘nee’ moest invullen bij een bepaalde vaardigheid die een baby volgens Plooij en De Rijt op dat moment al zou moeten kunnen bezitten.”

Het onderzoek van de schrijvers van Oei, ik groei! was gebaseerd op een soort dagboeken van 15 moeders die zij bijhielden over hun newborns. Uit die verslagen haalde het echtpaar de theorie. Lees goed: uit 15 verslagen dus!

De promovenda besloot het volgende: “Om zeker te zijn van haar zaak werden nog eens twintig moeders gevraagd een wekelijks dagboek bij te houden en werden er speekselmonsters genomen. Als baby’s voorafgaand aan een groeisprong zo onrustig waren, zou er immers een verhoogde hoeveelheid van het stresshormoon cortison in het speeksel aanwezig kunnen zijn. Dat bleek niet zo. En in de lastige periodes van de baby’s was ook geen patroon te ontdekken, laat staan acht duidelijke sprongen.” (bron).

Interessant om te weten is dat zij haar onderzoek begon om de theorie van Oei, Ik groei! te ondersteunen. Juist niet om het onderuit te halen. Maar dat is precies wat gebeurde. De conclusie? Ieder kind ontwikkelt zich op zijn of haar eigen tempo. Een patroon met sprongen of dergelijke bestaat niet.

Waarom geloven dan zoveel moeders in dit boek?

Ik denk dat het met de onzekerheid te maken heeft die alle kersverse moeders voelen. Je zoekt toch een soort van houvast. En als je dan in zo’n boek dat kan vinden, dan kan ik me voorstellen dat dat troost geeft. Oh zie je wel, mijn kind is niet het enige kindje dat met 6 weken de hele boel bij elkaar krijst. Het ligt niet aan hem/haar of aan mij. En zoals ik al eerder zei: hoe fijn is het om het idee te kunnen hebben dat je werkelijk kunt weten wat er in zo’n pasgeboren baby om gaat. Maar lieve mama’s: Jouw kindje ontwikkelt zich op zijn eigen tempo. Laat je niet gek maken!!

De afbeelding is van Shutterstock.

 

Facebook Comments

You Might Also Like

13 Comments

  • Reply Nicole 30 mei 2017 at 05:35

    Ik vond het boek ook niet fijn omdat de periodes niet klopten bij wat ik zag bij mijn dochter. Ze is drie weken te vroeg geboren dus dan zou ze drie weken later dan “normaal” haar eerste sprongetje hebben. Klopt niks van natuurlijk. Alsof ze al die tijd niks ontwikkeld of leert dus..

    Maar toch heb ik het boek nog, wie weet dat mijn zoontje wel een gemiddeld kind is 😂
    Nicole onlangs geplaatst…Het grote wachten is begonnenMy Profile

  • Reply Christa 30 mei 2017 at 06:30

    Nooit geweten! Al moet ik zeggen dat ik er uberhaupt niet veel waarde aan hechtte…
    Wel goed om te lezen dit!

  • Reply Eke 30 mei 2017 at 06:48

    Oh wat fijn om te lezen! Ik werd er zo kriebelig van, geloof er ook echt niet in. Ieder kind is anders en doet dingen op het eigen tempo. Maar goed, er is geen meer kwetsbare doelgroep dan nieuwe ouders dus prima marketing.
    Eke onlangs geplaatst…Vijf ultieme Me Time-momentenMy Profile

  • Reply Leonie van Mil 30 mei 2017 at 08:03

    Ik trek het boek ook zeer in twijfel. Ik merk wel dat hij soms wat hangeriger is en daarna weer meer dingen kan. Maar dat heet ontwikkelen. Ieder kind ontwikkelt zich op zijn eigen manier. Volgens dat boek had mijn kleine 2 maanden (met 1 jaar) geleden al mij moeten helpen met de wc-pot schoonmaken. Ik keek er al naar uit, maar helaas 😉
    Leonie van Mil onlangs geplaatst…Mijn haat-liefde verhouding met de zomer.My Profile

  • Reply Vlijtig Liesje 30 mei 2017 at 08:25

    Ik denk dat de aantrekkingskracht ook is dat alles dan maar een fase is, en betekent dat je kind zich ontwikkelt. Het geeft een positieve draai een moeilijke periodes.

    Daar kun je het voor gebruiken, maar niet als checklist voor wat je kind kan of zou moeten kunnen, want dan raak je in de stress.
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…Schoonmaaksoda, gewone soda: soorten soda op een rijtje!My Profile

    • Reply Iris 30 mei 2017 at 10:51

      Juistem, de mantra van elke moeder: het is een fase, het is een fase, het is een fase

  • Reply Nicolette weijman 30 mei 2017 at 08:32

    De beste gedragsdeskundige is de moeder! Wij hebben de pech of het geluk gehad dat onze dochter veel te vroeg ter wereld kwam en we maar af moesten wachten of ze ook maar iets zou kunnen bewegen,of ze doof zou zijn of blind,of ze verstandelijk zou ontwikkelen en ga zo maar door. Met heel veel liefde,geduld en therapie is ze geworden wat jij nu als vriendin hebt! Misschien scheelt het als je helemaal geen verwachtingen hebt,maar het lijkt af en toe wel een competitie onder ouders wat kan jou kind allemaal? Ik heb de mijne altijd geleerd er komt een dag dan kan jij het ook alleen duurt het iets langer! Gelukkig is mijn wens in vervulling gegaan en is alles goed gekomen! Mijn tip aan alle jonge moeders nu:” GENIET VAN JE KIND” het gaat zo snel en ze moeten nog zoveel in hun leven,laat ze kind zijn en in hun eigen tempo ontwikkelen! Veel liefs Nicolette❤️💋❤️💋❤️💋❤️

  • Reply Charlotte 30 mei 2017 at 08:39

    Haha heeft mijn tweet je inspiratie gegeven? 😉 Ik gebruik het boek nooit, alleen kijk ik erin als ik denk “wat zou er toch aan de hand zijn?” En meestal staat er dan dat ze in een sprongetje zit. Om de een of andere reden accepteer ik het vele gehuil dan toch beter ofzo. Verder kijk ik totaal niet naar de dingen die ze dan zou moeten kunnen hoor, want die lijsten zijn echt belachelijk inderdaad.
    Charlotte onlangs geplaatst…Ik hou van jou!My Profile

  • Reply Iris 30 mei 2017 at 10:49

    Dit artikel komt precies op het geode moment. Ik kreeg namelijk net een e-mail van Oei, ik groei; Let op, de 37 weken sprong komt eraan en vanauit 33 weken kan je kind lasting zijn.
    En laat dat dan precies op de dag zijn dat we in het vliegtuig stappen.
    Ik begon hem dus al een beetje te knijpen, maar inderdaad, je hebt natuurlijk gelijk, het hoeft helemaal niet te betekenen dat mijn zonnetje in huis dan opeens in een donderwolk verandert
    Let it go, let it goooooooooo

  • Reply Femke 30 mei 2017 at 13:37

    Ik denk ook dat het te maken heeft met onzekerheid bij vele nieuwe mama’s, ergens moet je toch een houvast vinden? ik heb het boek ook en was me al zorgen aan het maken over “de eerste moeilijke periode” met 5 weken… Je blogpost komt net op tijd, ik ga nu gewoon proberen bouwen op mijn mama-instinct 🙂
    Femke onlangs geplaatst…De week van Yael #3My Profile

  • Reply Anne 30 mei 2017 at 17:07

    Ik heb nog geen kinderen, maar ben blij dat dit artikel geschreven is. Je bent als kersverse ouder al zo bang dat je kind achterloopt, er iets mis is of wat dan ook en dit boek helpt daar helemaal niet bij. Goed dat je dit schrijft!
    Anne onlangs geplaatst…Een moeilijke beslissing: je verloving verbrekenMy Profile

  • Reply Joyce 30 mei 2017 at 19:08

    Ik heb het boek, maar heb het al 2,5 jaar zeker niet meer aangeraakt. De periodes kloppen niet bij mijn kinderen en ik word er heel erg kriegel van als ik mensen hoor zeggen “Nog 11 dagen en dan is dit sprongetje voorbij!”. Hallo, heeft je kind een agenda dan ofzo? Hou eens op!

    De groei in ontwikkeling klopte dan wel weer redelijk bij mijn oudste. Maar bij mijn jongste absoluut niet, die gaat zo ongelooflijk snel, dat zelfs het oei ik groei boek het niet kan bijhouden. Zucht.
    Ik zie het wel hoe lang de hangerige en huilerige periodes duren.
    Joyce onlangs geplaatst…Weekoverzicht week 21, 2017My Profile

  • Reply Josefien 31 mei 2017 at 23:40

    Ik zie aan de reacties hierboven dat bijna iedereen het boek heeft gekocht… Dat is behoorlijk erg toch?!
    Ik heb nooit een boek of tijdschrift over de ontwikkeling van kinderen gekocht, juist om alle redenen die jij noemt. Ik vind jou dus heel wijs 😉 Ik vind het sowieso niet eerlijk om kinderen met elkaar te vergelijken. Moeders, ben eens wat zekerder van jullie zelf!
    En hou nou eindelijk eens op over die godvergeten “sprongetjes” die niet bestaan!

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Lees vorig bericht:
    Mamablogsters geven advies!

    Als kersverse moeder komt er veel op je af. En grote kans dat je net als ik gaat Googlen als...

    Sluiten