Jasmijn Persoonlijk

Mijn bevallingsverhaal van Jasmijn – Deel 2

9 maart 2017

Uiteindelijk na een hele lange aanloop, ging het dan eindelijk beginnen, de bevalling! Gisteren konden jullie lezen over hoe ik werd ingeleid. Vandaag vertel ik hoe het verder ging. Nadat ik Kevin had gebeld, kwamen we maandagochtend vroeg terecht op de verloskamer. Ik had 3 centimeter ontsluiting van de ballon die er die nacht was uitgevallen. Maar ja, nog 7 te gaan.

Weeënopwekkers

Helaas was Jasmijn nog niet ingedaald en ging ze nog alle kanten op in mijn buik. Hierdoor wilden ze mijn vliezen niet doorprikken omdat je dan het risico loopt dat de navelstreng dan onder het hoofdje van de baby daalt. Ik kreeg dus een infuus met weeënopwekkers en moest weer wachten. In het begin was het allemaal piece of cake en heb ik zelfs nog even geslapen. Maar al snel werd het infuus hoger gezet en herinnerde ik me weer hoe weeën voelden. OH JA, zo was het. Al vrij snel had ik vijf centimeter ontsluiting en vanaf toen vond ik het niet meer zo leuk. Ik vroeg om pijnstilling. Aangezien ik toch al aan het infuus lag, leek me een pompje met Remifentanil de snelste en makkelijkste oplossing. De verloskundige raadde me aan eerst te proberen te douchen om te kijken of dat de pijn wat zou verzachten en tegelijk zou het staan en zitten onder de douche helpen om Jasmijn te laten indalen. Nou ik heb geloof ik drie minuten onder de douche gezeten, maar de pijn was echt niet te harden.

Wanhopig

Waar ik bij de bevalling van Spencer een wee had en dan even adempauze, had ik nu vrij snel alleen nog maar weeën. Bij Spencer heb ik er een hele nacht over gedaan voor ik bij tien centimeter ontsluiting was en met dat beeld in mijn hoofd dacht ik nu ook dat het wel een tijdje zou duren. Inmiddels was de pijn echt heel heftig en ben ik heel boos op iedereen geworden waar die pijnstilling bleef. Ik zag mezelf dit niet nog urenlang volhouden, stel dat dit tot vanavond zou duren? Dat ging ik echt niet trekken. Ik smeekte de verpleegkundige dat ze me moest helpen en werd nog maar eens boos waar toch die pijnstilling bleef. Arme Kevin werd helemaal gestoord van me, haha. Maar daar was ze dan eindelijk: de verloskundige met een zak pijnstilling voor aan mijn infuus. Ik moest even op mijn zij liggen. Ik lag nog geen seconde en pats, daar braken mijn vliezen. Helaas was het vruchtwater niet helemaal helder en had Jasmijn in het vruchtwater gepoept. Ik kreeg nog wel het knopje in mijn hand voor de pijnstillers, maar toen wist ik eigenlijk al hoe laat het was. Ik moest snel weer op mijn rug liggen en ondertussen bedacht ik me dat dit verdomd veel voelde als toen ik met Spencer aan het einde van de bevalling was. En ja hoor, de verloskundige zei dat ik volledige ontsluiting had en de pijnstillers moesten dus weer uit. Al die tijd erom gesmeekt en er dus geen ene flikker aan gehad. Achteraf hoorde ik van de verloskundige dat ik blijkbaar nog tien keer over het pijnstillingsknopje heb gezegd: “hij doet het niet hoor, hij doet het niet!!”

Navelstreng om haar nek

De verloskundige zei dat de baby er echt snel uitwilde. Hoe ze dat wist, zei ze niet, maar ik zag aan haar gezicht dat het menens was en dat ik haar er snel uit moest persen. Bij de eerste perswee moest ik drie keer persen zei ze, ook al zou de wee al eerder weg zijn. En zo geschiedde. Drie minuten later was Jasmijn geboren. Ze had twee keer de navelstreng om haar nekje, maar dankzij supersnel handelen van de verloskundige hebben wij dat niet eens gemerkt of gezien. Achteraf bleek dat haar hartslag helemaal wegzakte en ik daarom haar er snel uit moest persen. Maar toen ik haar in mijn armen kreeg, was het een prachtig meisje met een mooie kleur die gelijk al even huilde. Ik keek haar aan en zei “En zo is alle pijn vergeten”. En zo is het maar net. Wat een wonder blijft het toch. Uiteindelijk bleek het maar 48 minuten te hebben geduurd van 5 centimeter ontsluiting tot dat ze was geboren. Vind je het gek dat het zo’n vreselijke pijn deed al die tijd!

Huid op huid

Nu had ik na de geboorte van Spencer niet zo’n fijne ervaring. Hij werd namelijk gelijk weggehaald en naar de kinderafdeling gebracht. Niets huid op huid, niets knuffelen en verliefd naar je baby kijken. Deze keer hoopte ik vurig dat het ons wel gegund was. En dat bleek zo. In blakende gezondheid heeft Jasmijn maar liefst 3 uur op me gelegen. Ja, zo lang. In de verloskamer naast ons was namelijk iets aan de hand, waardoor ze voor ons even geen tijd hadden. We hebben met z’n drietjes heerlijk gezeten al die tijd en wat gegeten en gedronken. Jasmijn dronk al uit beide borsten en gaf zelfs al een beetje melk terug. Geen paniek, geen zorgen zoals de vorige keer, maar gewoon rust en genieten. Ik ben zo blij dat het deze keer zo is gegaan.

Fit

Het was ook een enorm verschil hoe ik zelf uit de bevalling kwam. Met Spencer werd ik eerst twee dagen in een rolstoel rondgereden en kon ik echt niet staand douchen ofzo. Die bevalling was me niet in de koude kleren gaan zitten zullen we maar zeggen en ik had best veel pijn. Nu kon ik zelf gewoon opstaan en lopen en douchen. Wat een verschil! Ondanks dat die laatste 48 minuten van de bevalling echt een hel waren en verschrikkelijk pijn deden, was alles daarna veel positiever en veel meer ontspannen. Jasmijn was een klein brokje blakende gezondheid. Omdat ze in het vruchtwater had gepoept moesten we wel nog 8 uur ter observatie in het ziekenhuis blijven. ’s Avonds mochten we gelukkig naar huis nadat we allebei goed waren gekeurd!

 

Facebook Comments

You Might Also Like

12 Comments

  • Reply Nicole 9 maart 2017 at 05:44

    Oke afgezien van die helse 48 minuten klinkt dit echt wel super.. Vooral naderhand, het gewoon kunnen lopen zelf en de drie uur huid op huid en meteen goed drinken uit de borst. Het is je ook gegund. Heel fijn!

  • Reply Patricia | TwijfelMoeder 9 maart 2017 at 07:02

    Wat spannend, maar ook fijn dat het uiteindelijk zo snel ging. En dat jullie allebei vervolgens lekker fit het ziekenhuis uitgingen. Daar teken ik voor…

  • Reply Jonna@burgertrutjesNL 9 maart 2017 at 07:04

    Respect hoor! Gelukkig is alles goed gegaan en zijn jij en Jasmijn gezond 🙂

  • Reply Simone 9 maart 2017 at 08:14

    Wat fijn dat het zo goed ging, en dat je haar zo lekker bij je kreeg naderhand. Lijkt me wel even spannend hoor als ze tegen je zeggen ze wil er snel uit… gelukkig lukte dat ook snel zeg, drie minuten!

  • Reply Charlotte 9 maart 2017 at 08:37

    Wauw, 3 minuten persen daar teken ik ook voor haha. Heerlijk dat ze zo lang bij je heeft gelegen!

  • Reply Leonie van Mil 9 maart 2017 at 09:25

    Wat fijn dat het zo snel ging. Wel even spannend achteraf met de navelstreng, maar gelukkig is alles goed gegaan en hebben jullie daarna lekker de kans gekregen om samen bij te komen.

  • Reply Anita 9 maart 2017 at 15:35

    Net ook deel 1 gelezen en wat een spannend voortraject. Heerlijk dat je zo hebt kunnen genieten van je kleine meid na het snelle handelen van de verloskundige! Helemaal niet erg dat ze jullie even vergeten waren 😉

  • Reply Jessica 9 maart 2017 at 19:03

    Jeetje wat ging dit snel… je had al gewaarschuwd. Ondanks de pijn wel een mooie snelle bevalling en ervaring zo te horen.

  • Reply Mathiske -gelukineenrompertje- 10 maart 2017 at 08:13

    Ik vind dat altijd zo mooi om te lezen. Fijn dat het vanaf de 5cm zo vlot ging. En jasmijn natuurlijk gezond ter wereld kwam. Heerlijk! Fijn dat ze zo lang bij je heeft gelegen. 😘

  • Reply Merel 10 maart 2017 at 08:33

    Gelukkig hebben jullie zelf niks meegekregen van die navelstreng. En lekker dat je zolang hebt kunnen liggen met haar op je buik. Zeker na vorige keer 😘

  • Reply Angela - Mama met passie 10 maart 2017 at 09:11

    Wow wat een megasnelle bevalling op het einde! En fijn dat jullie niks meekregen van de navelstreng. Heerlijk om te lezen dat je zo geniet.

  • Reply Nicolette weijman 10 maart 2017 at 09:39

    Geweldig dat alles goed is verlopen en een prachtig resultaat!❤️❤️❤️

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Lees vorig bericht:
    Mijn bevallingsverhaal van Jasmijn – Deel 1

    Inmiddels is het alweer ruim een maand geleden dat Jasmijn is geboren. Mijn bevalling van haar was eentje met een...

    Sluiten