Persoonlijk

Hoe ik een burgertrut werd

24 november 2015

Nog geen 4 jaar geleden was ik met een groepsreis mee naar Thailand. Het was een dolle boel en ik herinner mij nog een nacht in de nachtrein van Bangkok naar God weet waar. Er was een coupé met heel veel drank en een DVD van de Toppers. Do I need to say more? Dat was nog geen 4 jaar terug. Tot ik mijn man leerde kennen, zag mijn leven er heel anders uit. Burgerlijk, zéker niet! Ik was altijd op reis, op stap en verveelde me nooit. Mijn agenda was nooit leeg en ik was bijna geen avond of weekend thuis. En zo wel, dan zat ik te gamen of series te kijken. Trouwen? Dat vond ik zo’n onzin! En kinderen wilde ik al helemaal niet, dat was niet praktisch voor iemand als ik. Ik wilde echt niet gebonden zijn. Toen kreeg mijn nicht een zoontje. Hij werd nogal te vroeg geboren, dus toen ik hem voor het eerst zag, lag hij op een speciale afdeling in het ziekenhuis in een bakje. We mochten hem alleen even bekijken, niet aanraken. En ik had echt helemaaaaal niets met baby’s, maar toen ik hem zag, schoot stiekem een beetje vol. Gelukkig zag niemand het, want dat paste natuurlijk niet bij mijn stoere imago van destijds. Maar toen dacht ik: Shit, bestaat die biologische klok dan echt!? (ik was eind 20). Ik ging steeds vaker denken aan kinderen en of ik dat misschien toch ooit zou willen.

Tijgers knuffelen in Thailand

In het tijgerpark in Chiang Mai, Thailand

Burgertrut

Nu, nog geen 4 jaar later, ben ik getrouwd en heb ik een zoontje. Dat is toch wel een heel ander leven dan ik mij ooit voor had kunnen stellen. Ook mijn vrienden en familie hadden dit niet verwacht. Ik heb nog steeds een erg druk sociaal leven en wil nog steeds van alles zien van de wereld, maar mijn prioriteiten liggen wel anders. Spencer is nu nummer één. Hij is het allerbelangrijkste. Ik wil dat hij het goed heeft en de rest is leuk, maar bijzaak. Ik kan nu heel gelukkig ervan worden om met z’n drietjes samen thuis een dagje te zijn. Lekker gek doen met die kleine en ’s avonds samen koken en een serie kijken.

Als ik op stap ga, neem ik Spencer het liefst mee. Deels uit noodzaak, maar vooral omdat ik niets gezelliger vind dan met mijn kleine vriendje op stap te zijn. Laatst was ik met een groep vriendinnen naar een soort Ballorig-achtige indoor speelhal. Zeven vrouwen en een heleboel kinderen. Een paar jaar geleden was dit mijn ultieme nachtmerrie geweest. Nu vond ik het fantastisch. Heerlijk met al die kleintjes.

Het is ook zo leuk om met vriendinnen over de kinderen te kunnen praten. Het geeft de vriendschap weer een hele andere dimensie ofzo. Opeens vind ik namelijk alle gespreksonderwerpen over baby’s interessant. Ook kan ik me nu uren vermaken met kijken naar babykleding of bedenken welke vakantiebestemming leuk is voor volgend jaar zomer met z’n drieën. Want het moet wel kindvriendelijk zijn natuurlijk. Vroeger had ik waarschijnlijk in zo’n kindervrij hotel geboekt.

De allerliefste!

Veranderd

Mijn leven en ik zijn dus heel erg veranderd. En vind ik dat erg? Nee, totaal niet. Alle clichés over een baby krijgen, zijn waar. Het geeft een totaal nieuwe invulling en een bepaald soort liefde en geluk, waarvan ik niet wist dat het er was. Mijn sociale leven heb ik grotendeels in stand kunnen houden. Gelukkig vinden de meeste mensen het leuk als Spencer mee komt. Daarnaast hebben we mazzel en is het een heel makkelijk kindje, dat je rustig een dag mee op sleeptouw kunt nemen. Maar als mijn man en ik samen vrij zijn, is er niets leukers dan een dagje thuis met zijn drieën te zijn! Niets gezelligers dan een pyjamadag en lekker prutsen in huis! Dus ja, een burgertrut, maar proud of it!

Facebook Comments

You Might Also Like

16 Comments

  • Reply Channa 24 november 2015 at 06:31

    Hahaha heerlijk herkenbaar. Van altijd maar stappen en leuke dingen doen naar: Stappen? Moet er niet aan denken, hihi.
    Channa onlangs geplaatst…Paw Patrol niks is te dol of toch wel?My Profile

  • Reply Nicole 24 november 2015 at 08:20

    Hier geen druk sociaal leven eigenlijk, maar ik vind het eigenlijk wel prima.
    Ben een enorme cliché op 2 voeten haha!
    Nicole onlangs geplaatst…Had ik wel moeten stoppen met de antidepressiva?My Profile

  • Reply Bregje 24 november 2015 at 08:25

    Haha same here! Leuke burgertrut ben je!! X
    Bregje onlangs geplaatst…Het consternatiebureau #2My Profile

  • Reply lin 24 november 2015 at 11:14

    Haha herkenbaar ik zou ook niets anders willen en zoek nu een hotel uit met kinderglijbanen het liefst animatie en hoe schattig als er ook mini kikker toiletjes zijn 😛 Eerder moest ik daar echt niet aan denken 😉

  • Reply Charlotte 24 november 2015 at 11:27

    Ik hou wel van burgertrutjes 😜😘
    Charlotte onlangs geplaatst…Aukje in lief! lifestyleMy Profile

  • Reply Vlijtig Liesje 24 november 2015 at 11:28

    Eerlijk gezegd vind ik backpacken veel burgerlijker dan een gezin durven stichten en je voor je hele leven vastleggen!

    Leuk om te lezen hoe je je hebt ontwikkeld : )
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…Nieuwe lampen in woonkamer: kroonluchters!My Profile

  • Reply Eenbezigbijtje.nl 24 november 2015 at 12:04

    Grappig hoe je kan veranderen maar dat hoort bij het leven toch? Fijn dat jullie het zo leuk hebben!
    Eenbezigbijtje.nl onlangs geplaatst…Een dagje Breda met een roerig eindeMy Profile

  • Reply Magalie 24 november 2015 at 13:28

    Leuk geschreven ! Mooi is dat, hoe het leven zo snel kan veranderen. Ik had ook nooit gedacht dat ik het meest gelukkig zou zijn om met z’n drieën op de bank te hangen, met joggingbroek hihi

  • Reply Linda 24 november 2015 at 14:16

    hihi ik vind je een fantastisch burger trutje <3
    Linda onlangs geplaatst…Sintspiratie – Digitransfer! Creëer toffe kleding!My Profile

  • Reply Vandaagismooi.nl 24 november 2015 at 15:04

    Wat een heerlijk artikel. Ik heb echt vol vermaak en herkenning gelezen. Wees maar zeer trots, geweldig! 😀
    Vandaagismooi.nl onlangs geplaatst…10 fijne dingen # 3My Profile

  • Reply Tamara 24 november 2015 at 20:11

    Supergoed geschreven! Ik herken het ook wel, ik ging van fulltime werken en nooit thuis zitten naar ‘ineens’ moeder zijn. Huismoeder, mijn ultieme nachtmerrie! Toch zou ik geen moment willen ruilen!
    Tamara onlangs geplaatst…Wat je nooit tegen een pas bevallen vrouw moet zeggen.My Profile

  • Reply Ik ben de slechtste huisvrouw ooit - Everyday-Life 27 november 2015 at 06:02

    […] klopt het als een bus. Ik ben echt een hele, hele slechte huisvrouw, ondanks dat ik behoorlijk burgerlijk ben inmiddels. Ik heb 11 jaar alleen gewoond, dus toen was het geen probleem. Als er iemand kwam, […]

  • Reply Help, mensen over de vloer! #visitestress - Everyday-Life 6 december 2015 at 08:43

    […] ik al eens eerder schreef heb ik 11 jaar alleen gewoond. In die tijd had ik weinig tot geen visite. Niet omdat ik geen […]

  • Reply Is mijn sociale leven voorbij nu ik moeder ben? - Everyday-Life 20 januari 2016 at 06:01

    […] pakweg 4,5 jaar terug wilde ik absoluut geen kinderen. Ik wist het echt héél zeker. Als je me had gezegd dat ik nu een blog zou hebben die voor een […]

  • Reply Hoe het leven kan veranderen - 10 jaar geleden tag - Everyday-Life 1 februari 2016 at 06:06

    […] mijn leven de laatste jaren nogal is veranderd, dat weten jullie inmiddels wel. Opeens ben ik een burgertrut. Nou ja, niet opeens, maar het was een hele transformatie. Onlangs kwam ik bij Simone een hele […]

  • Reply Zwanger zijn met Lupus (CDLE). Hoe is dat? - Everyday-Life 19 mei 2016 at 09:02

    […] moeten we in mijn geval een paar jaar terug in de tijd. Ik als overtuigd kinderloze twintiger had wel gehoord dat de dermatoloog iets had gezegd over Lupus en een kinderwens. Maar echt […]

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Lees vorig bericht:
    Hot Mama Challenge
    Hot Mama Challenge #4: Shopping time!

    We zijn alweer bijna een maand bezig met de Hot Mama Challenge!! Zo ontzettend leuk hoe enthousiast jullie allemaal meedoen...

    Sluiten