Opvoeding Persoonlijk

Hoe ga je om met een dreumes met driftbuien?

15 mei 2016

Ik dacht dus dat driftig gedrag van ons kleine manneke eventueel zou beginnen bij twee jaar. Terrible twos zeggen ze toch? Nou maak er maar terrible 15/16 maanden van!

Driftbuien

Nu is het niet de hele dag terror hoor. Over het algemeen hebben we nog steeds een lief, vriendelijk ventje. Maar boy, de laatste maand als hij zijn zin niet krijgt, berg je dan maar! Iets dat ons zoontje al een tijdje deed, was zich naar achteren laten vallen als hij boos was. Ik dacht dat het een soort overstrekken was. Dat deed hij als baby namelijk héél erg. Maar het consultatiebureau hielp me snel uit die droom. Dit had niets met overstrekken te maken, dit is gewoon driftig gedrag om zijn zin te krijgen. Doodeng vond ik het. Zet ik hem in de box, dan laat hij zich zo achterover vallen, met alle gevolgen van dien. Hij liet zich ook zo op de grond vallen en dergelijke. En ja, wat doe je dan? Moet je het negeren? Dat is best lastig, want ik schrik me het apenzuur als hij zich op de grond stort.

cloud-312650_1280

Hoofd op de grond bonken

En nu sinds een paar weken hebben we weer wat nieuws. Nu bonkt hij vaak met zijn hoofd op de grond. Ik weet nog goed de eerste keer dat hij het deed. Ik zette hem thuis in de woonkamer even op de grond. En daar was hij het totáál niet mee eens, hij wilde gedragen worden. Nou, daar ging dat blonde koppie zo naar beneden, vol op de grond. Ik schrok me wederom kapot want dacht dat hij gevallen was. Maar hij zat gewoon zelf zijn hoofd op de grond te bonken! What the fuck? In de dagen die volgden, gebeurde dit steeds vaker. Hij bonkt zijn hoofd op de grond, op zijn kinderstoel, op de rand van de tafel, noem maar op. Gelukkig is daar Google. En wat blijkt? Dat is dus blijkbaar heel normaal gedrag voor kinderen van zijn leeftijd, dat gebonk. Vooral bij jongens schijnt het vaak voor te komen. Het advies: negeren. Hoe moeilijk ook. Maar dit soort gedrag moet niet beloond worden. Nu duurt het bonken bij Spencer meestal niet lang gelukkig. Hij werpt zijn hoofd op de grond en moet vervolgens heel hard huilen omdat het zeer doet (joh!). Toch vind ik het echt ontzettend lastig om hem niet te troosten of even vast te pakken of proberen het bonken te stoppen. Ik lees overal dat het tijdelijk is. HET IS EEN FASE! Ik hou het mezelf maar weer voor…..

Hebben jullie hier ervaring mee?

Facebook Comments

You Might Also Like

13 Comments

  • Reply Channa 15 mei 2016 at 06:40

    Jamie deed het ook! Zo zn hoofd op de grond of tegen de muur beuken. Naar, maar wij negeerde het ook.
    Channa onlangs geplaatst…Waarom ik dus echt een hekel heb aan strijken!My Profile

  • Reply Charlotte 15 mei 2016 at 06:45

    Ah dat bonken lijkt me ook zo eng, hopelijk is deze fase snel voorbij!
    Charlotte onlangs geplaatst…Aukjes diary #20: feesten en fotoshoot…My Profile

  • Reply Ellen 15 mei 2016 at 07:07

    Hier een dreumes van 20 mnd, allemaal herkenbaar. Als een echte drama queen werpt ze zich vol overgave op de grond als ze haar zin niet krijgt. Lastig, soms komisch en hopelijk tijdelijk 😉
    Ellen onlangs geplaatst…Kijk in de week #10My Profile

  • Reply IJlien 15 mei 2016 at 07:31

    Ohh dat is zeker herkenbaar! Mason is nu precies anderhalf jaar en heeft ook een tijdje gebonkt en zich laten vallen. Echt een vreselijk gezicht, ik moest er (bijna) zelf van janken zeg. Nu heeft ie weer wat anders verzonnen, trekt een heel boos gezicht en gaat lopen schreeuwen.. howwww.. negeren is lastig hoor.. Het is een fase inderdaad haha!
    IJlien onlangs geplaatst…MAMA VLOG #56 * Bakken, fietsen, boodschappenMy Profile

  • Reply Mariska 15 mei 2016 at 08:26

    Heel herkenbaar.. Idd bij ons ook rond de 15/16 maanden.. Ik vond het verschrikkelijk.. Kon er wel van janken.. Ik moet wel zeggen dat ik hem bij een erge driftbui dan in zijn stoeltje neerzetten zodat hij niet door bleef bonken, want dat vond ik een te naar gezicht.. Oppakken, in stoeltje, zonder iets te zeggen of aandacht te geven.. En hem dan compleet negeren.. Dan huilde hij wel.. Maar verder niet.. Hij bleef altijd keurig zitten.. Dat werkte bij ons super.. Even een momentje om rustig te worden ofzo.. Met een maand of anderhalf was toen het bonken en laten vallen compleet over!

  • Reply Sofie van OHEA 15 mei 2016 at 08:28

    Peuter zijn is niet zo makkelijk hoor. Ze weten vaak met zichzelf geen blijf, ze kunnen nieuwe dingen en willen alles ontdekken. Ze weten niet wat ze met alles aan moeten, wat mag en kan. Hoe ze moeten reageren. Vaak is de communicatie nog helemaal niet op punt. Dat is niet te onderschatten. Ik zou opteren om het gedrag zelf te negeren maar niet de pijn of het gevoel erbij. Dus wel degelijk troosten, want hey, jij bent zijn mama en hij heeft het moeilijk en al weet hij nog niet hoe hij ermee om kan gaan (duh, hij is een peuter) hij mag wel weten dat zij mama er is voor hem en dat altijd!!
    Sofie van OHEA onlangs geplaatst…3 maanden AnnaMy Profile

  • Reply Ilse van Kreanimo 15 mei 2016 at 09:33

    Ja, hoor! De oudste dochter had dat heel erg en heeft zelfs nog buien nu als bijna vierjarige kleuter.
    Ze is gestopt met bonken tegen de grond. (Ik zorgde dat alles aan de kant was waar ze begon te krijsen en doen).
    Ik liet (laat) haar altijd uitrazen, want haar dan proberen te knuffelen of zo maakt het alleen erger.

    Door consequent te zijn heeft ze wel geleerd dat sommige dingen echt niet kunnen en mogen en andere dingen moeten (een zonnehoedje opzetten, zonnecrème insmeren, …)

    Maar ik troost altijd wel en knuffel als de rust is weder gekeerd ook! Zo belangrijk.
    Ilse van Kreanimo onlangs geplaatst…De mama en de kuren van de dochtertjes.My Profile

  • Reply Judith 15 mei 2016 at 13:33

    Het is een fase het is een fase het is een fase.. Hier is ze eindelijk gestopt met dat bonken gelukkig. Om alles janken en driftig worden als ze niet onmiddellijk haar zin krijgt is nu wel heftig
    Judith onlangs geplaatst…Waarom het een goed idee is om met kinderen naar het museum te gaanMy Profile

  • Reply Shannon Sheila 15 mei 2016 at 14:27

    Yep. Precies rond die leeftijd kon mijn zoontje er ook wel wat van met dat hoofdbonken. Gelukkig heeft dit best kort geduurd, maar ik vond het ook een hele vervelende fase. Het negeren van dat gedrag vond ik ook echt niet makkelijk. Soms leek het alsof hij het gewoon harder deed, juist omdat ik niet keek. Ongeacht de pijn… heel vervelend.

  • Reply Simone 15 mei 2016 at 19:01

    Oeh wat heftig lijkt me dat als hij met zijn hoofd bonkt. Ja negatieve aandacht is dan ook aandacht he, en daar is het waarschijnlijk om te doen.
    Simone onlangs geplaatst…Vlog | Een dagje naar de dierentuinMy Profile

  • Reply Nadine 15 mei 2016 at 20:08

    Jup ook heel herkenbaar… helaas kwam het in veel fases terug en begon het bij ons al wat eerder. Regelmatig bij t kinderdagverblijf de blauwe plekken op z’n hoofd staan uitleggen (gelukkig weten zij het ook wel).
    Maar inderdaad volledig negeren en soms probeerde ik nog een kussen onder z’n hoofd te schuiven…
    Sinds hij zich duidelijker kan maken is het hoofd bonken redelijk gestopt. Nu begint het gegooi met speelgoed als hij zijn zin niet krijgt… stuk beter mee te dealen 😊

  • Reply Angela - Mama met passie 15 mei 2016 at 21:08

    Niet herkenbaar, maar ik heb ergens het vermoeden dat wij dat ook nog wel gaan krijgen. Naomi is soms echt een driftkikker! Als wij haar op de grond zetten gaat ze ook krijsen of als ze het ergens anders niet mee eens is ook. Of gooien met dingen. Krabben, slaan. Tja… het is een faaaaaaaaaaaase. Hoop ik dan maar 😉 Ik zou me ook kapot schrikken hoor, dus snap heel goed dat je niet zo goed weet wat je er mee aan moet.
    Angela – Mama met passie onlangs geplaatst…Primark shoplog Naomi!My Profile

  • Reply Kimberley 16 mei 2016 at 10:35

    Onze oudste (nu 7.5) begon er ook mee op die leeftijd. Wij dachten het ook te negeren tot hij ging hoofdbonken op de rand van de vensterbank en daarbij zijn neus brak! Wij gingen er dus maar achter zitten en hielden hem zo stevig mogelijk vast. De druk kalmeerde hem. Toen hij 2 was kreeg hij zijn eerste onderzoeken en op 2.5 kwam er de definitieve diagnose autisme uit. Ik zou het dus zeker niet zomaar negeren.
    Ik wil niet zeggen dat jou kind autisme heeft maar ik zou het ook niet zomaar zien als ‘een fase’. Misschien gewoon alert blijven en er voor zorgen dat als hij gaat hoofdbonken dat veilig kan? Op kussen, in de zetel, …
    Volg in elk geval je gevoel, dat is het allerbelangrijkste zodat je jezelf later niets kan verwijten. Wij gingen namelijk ook negeren op raad van anderen, tegen ons gevoel in. Toen hij dan zijn neus op de rand van de vensterbank sloeg, mochten wij het gaan uitleggen op spoed hoe dat kwam, je vergeeft het jezelf nooit. Dus doe wat JIJ vind dat je goed lijkt!
    Kimberley onlangs geplaatst…Digitale fotografie: oefening 04-05-06My Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Lees vorig bericht:
    Recept: Zomerse wrap met zalm en avocado

    Wraps. Ik vind ze fantastisch! Makkelijk, lekker en je kunt er eindeloos mee variëren. Vandaag een simpel receptje voor een...

    Sluiten