Persoonlijk

Wanneer durf jij voor jezelf op te komen?

10 september 2016

Als je uit eten gaat en het eten is nog rauw of gewoon ronduit ranzig, stuur je het dan terug? Wanneer trek je je mond open om voor jezelf op te komen en wanneer denk je: “Ach, laat maar gaan”. Vroeger (nu klink ik als een oud wijf, maar goed) trok ik nooit mijn mond open. Ik liet het altijd maar gaan, en diende eigenlijk nooit ergens een klacht over in of dergelijke. Maar ik merk naarmate ik ouder word, dat het goed is om soms voor jezelf op te komen in dit soort gevallen en ik doe het dan ook steeds vaker. Onlangs toevallig twee keer.

Center Parcs

Over de eerste keer heb ik al een keer geschreven. We gingen met zes vriendinnen uit eten en drie van de zes zijn ziek van het eten geworden. Hier was ik zo kwaad over dat ik een klacht heb ingediend bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit. Iets dat ik nog nooit eerder had gedaan, het eten terug sturen was al een hele stap, laat staan alle vervolgstappen die ik nog heb genomen. Deze week was het weer raak. We brengen een paar heerlijke dagen door in Center Parcs, in De Kempervennen om precies te zijn. Wij zijn groot Center Parcs-fans en allebei niet zo moeilijk, dus er moet wel heel wat gebeuren willen we gaan klagen. Okee, we hebben het de vorige keer gemeld dat onze sauna stuk was, maar toen dezelfde dag nog werd gemaakt waren we vooral heel blij. Bij aankomst bleek deze keer echter dat het huisje niet zo goed was schoongemaakt. Ik ben zelf ook niet de beste huisvrouw, dus je hoort mij echt niet over wat zand en stof dat her en der ligt. Mijn man (de netste van ons twee) begon al wat te mopperen toen hij in allerlei glazen nog een vieze laag had zitten onderin. Wat mij betreft nog geen reden tot paniek, dan wassen we ze gewoon af en klaar. Toen pakten we de theedoek en die zat onder de bruine vlekken. Dat vond ik ook wel een beetje vies. Vervolgens trek ik een keukenkastje open en vliegt er een half zakje suiker tussen de spullen vandaan en zat er dus overal suiker. Vreemd, maar goed dat had de schoonmaakster waarschijnlijk allemaal over het hoofd gezien, vergoelijk ik het nog in mijn hoofd. Maar toen kwam het. Mijn man vond een enorme glasscherf op het aanrecht. Godzijdank op een plek waar ons zoontje niet bij kon, maar toch. Er lag gewoon kapot glas op het aanrecht. En dat vond ik dus echt niet kunnen. Niet meer vergoelijken, ik besloot een klacht in te dienen.

Schuldig

Ja, daar stond ik dan met mijn grote mond bij de balie. Terwijl ik in de rij sta, voel ik me al schuldig over mijn klacht. Ik bedenk me dat de schoonmaakster misschien wel een hele slechte dag had gehad en dat ze misschien nu wel dik in de problemen komt door mijn klacht. Straks wordt ze ontslagen! En dan is het mijn schuld! En dan ben ik aan de beurt. Ik herpak mezelf en zeg dat de sauna stuk is (ja, ook deze keer) en dat we graag willen dat die gemaakt wordt. De vrouw achter de balie reageert uitermate vriendelijk en belooft dat de technische dienst gelijk langs komt. Terwijl ze het gesprek eigenlijk al afrondt, stamel ik: Ik wil ook een klacht indienen over de schoonmaak. Ik herpak mezelf en begin de voorbeelden op te noemen. Als ik vertel van het glas op het aanrecht, schrikt de vrouw en neemt mijn klacht gelijk serieus. Ze belooft me dat er iemand van Housekeeping langs komt om excuses te maken. Mooi! Dat heb ik geregeld en trots stap ik naar buiten.

Niets

Een paar dagen later, hebben we echter nog niemand van Housekeeping (of zoals ik het graag noem: Schoonmaak, waarom een Engels woord!?) gezien. Moet ik nou echt weer klagen? Ja, besluit ik. Dan maar weer naar de balie. Weer houd ik mijn betoog. Ook dit meisje schrikt en belooft me dat er echt iemand van Housekeeping langs komt. En verdomd! Vanochtend gaat mijn telefoon. Een buitengewoon aardige man biedt 10000 keer zijn excuses aan voor de slechte service en belooft het op te nemen met de schoonmaakster. Wat mij betreft al voldoende. Tot mijn grote verbazing biedt hij ons echter een dagje zwemmen aan in De Eemhof (voor ons het dichtste bij van de parken). Ik weet niet of jullie wel eens een dagje hebben gezwommen in Center Parcs, maar die kaartjes zijn niet goedkoop. Hartstikke leuk dus, een dagje weg met z’n drietjes. De man en ik sluiten ons gesprek af en best een beetje trots hang ik op. Ik ben voor ons opgekomen, en deze keer kwam het verhaal er vrij vloeiend uit en voelde ik me niet eens rot meer.

Misschien is het volwassen worden (mag ook wel op mijn 33e) of hoort het gewoon bij ouder worden, maar ik merk dat ik dat soort dingen dus minder snel pik. Een notoire zeikerd die overal over valt zal ik hopelijk niet worden, maar af en toe van je af bijten mag wel!

Komen jullie snel voor jezelf op? Of laat je dingen al snel gaan?

Facebook Comments

You Might Also Like

12 Comments

  • Reply marleen@burgertrutjes 10 september 2016 at 06:36

    Ik doe t ook alleen als t te erg wordt..maar dit kon idd echt niet!
    marleen@burgertrutjes onlangs geplaatst…Drank na je dertigste: ik trek het niet meer!My Profile

  • Reply Channa 10 september 2016 at 07:15

    Herkenbaar. Denk vaak laat maar, op de momenten dat ik besluit toch mijn mond open te trekken ben ik best trots.
    Channa onlangs geplaatst…Mamablogger dag = meer dan 50x kans op mooie prijzen!My Profile

  • Reply Merel 10 september 2016 at 07:20

    Beetje hetzelfde geloof ik. Was altijd heel verlegen en zei nooit iets. Zat vroeger op volleybal en na een wedstrijd keerden we terug naar de vereniging. Hier stapten een paar meiden uit, de rest moest worden thuisgebracht. Ik moest ook even uit de auto om plaats te maken en durfde vervolgens niet te zeggen dat ik nog wilde meerijden. Heb dus het hele stuk gelopen.

    Tegenwoordig stuur ik eten dat echt niet lekker is terug. En zo’n klacht als deze zou ik ook melden. Je betaalt er wel voor (behoorlijk) en dan mag je daar in elk geval een schoon huisje voor verwachten. Ook als de schoonmaakster een slechte dag heeft.
    Merel onlangs geplaatst…Zelfbewuste doorzetter met gebrekkig timemanagementMy Profile

  • Reply Ellen 10 september 2016 at 08:03

    Goed hoor dat je er wat van gezegd hebt. Ik doe het meestal wel, alhoewel mijn man er veel sneller mee komt. Pas waren we in een winkel waar we serieus geld wilden uitgeven maar niemand de tijd bleek te hebben om ons te helpen. Dus vertrokken we weer en zei mijn man op de weg naar buiten dat we ergens anders wel gingen zoeken naar wat we nodig hadden. Ik kreeg het er warm van. Maar de uitkomst was wel dat we direct geholpen werden. En voor de winkel dat we het daar ook kochten. Dus toch een win-win situatie 🙂

  • Reply Lilian 10 september 2016 at 09:23

    Heel goed van je! Ja daar mag je best trots op zijn. Bij mij ligt het een beetje aan in welke situatie het is maar ik probeer het wel steeds.
    Lilian onlangs geplaatst…Tag13# De 20 vragen tagMy Profile

  • Reply Charlotte 10 september 2016 at 09:37

    Ik laat dingen snel gaan. Ben je zo goed in opkomen voor mezelf haha
    Charlotte onlangs geplaatst…55 winacties! Mamablogger dag 2016My Profile

  • Reply Henrieke 10 september 2016 at 10:02

    Als ik licht ontevreden zou zijn bij Center Parcs dan zou ik dat op een formuliertje achterlaten. Met klachten zoals die van jou, dan zou ik er denk ik ook wel een klacht van maken.

    Formeel klaag ik nogal eens wat af en voel ik me weleens een enorme zeur. En dat terwijl als het om mij persoonlijk gaat ik nogal eens wat slik. Ik moet er maar weer eens wat harder op gaan oefenen om voor mezelf op te komen.

  • Reply Astrid 10 september 2016 at 15:54

    Ik ben een watje en houd niet van confrontaties. Maar als iets me echt niet lekker zit, doe ik het wel. En dat voelt inderdaad eigenlijk altijd wel goed 🙂
    Astrid onlangs geplaatst…Fake Bold Metals kwasten reviewMy Profile

  • Reply Bonsje 10 september 2016 at 21:25

    Oh, ik ben zo’n fladrol…ik durf dat gewoon niet! Gelukkig heeft ‘the mr’ een bord voor z’n kop en maakt die van zijn hart geen moordkuil 😂

  • Reply Cindy - levenalsmama.nl 11 september 2016 at 20:17

    Ik denk dat ik het ook te snel maar zal laten, en vergoeilijken, en het er niet meer over heb. Maar een glasscherf, dat gaat toch echt te ver. Zeker met (kleine) kinderen erbij ook nog eens super gevaarlijk. Dus in dat geval, denk ik dat ik daar ook wel iets mee gedaan zou hebben.
    Cindy – levenalsmama.nl onlangs geplaatst…Fotodagboek week 36 | Een rustig weekjeMy Profile

  • Reply Kim 14 september 2016 at 06:28

    Wat goed dat je doorgepakt hebt! Ik herken jou onzekerheid zo. Vind dat zelf ook verdraaid lastig om dan door te pakken en hoppa voor mezelf op te komen.

  • Reply Ons Everyday-Life #5 - Lekker naar Center Parcs - De Kempervennen - Everyday-Life 17 september 2016 at 06:30

    […] deur. Wat een luxe vind ik dat toch! We hadden wel wat problemen met de schoonmaak van het huisje. Lees daarover mijn blog van een paar dagen geleden. Maar dat mocht de pret zeker niet drukken, want met een dreumes van 20 maanden is Center Parcs […]

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Lees vorig bericht:
    Wat ik mis tijdens mijn zwangerschap!

    Zwanger zijn, het is natuurlijk een wonder van de natuur en ik ben echt blij dat ik het nog een...

    Sluiten