Persoonlijk

Waarom we graag een tweede kindje willen (deel 2)

25 juli 2016

Deze blog is het vervolg van de blog van gisteren. Lees die eerst even!

Goed, ik neigde dus toch steeds meer naar ‘ja’ en mijn man nog steeds naar ‘nee’. De omgekeerde wereld voor ons, maar zo was het wel een tijdje. Totdat we op een avond op de bank zaten. “We gaan het gewoon proberen”, zegt Kevin opeens. “Weet je het zeker?”, vraag ik. “Ja, ik weet het zeker en ik wil het ook graag”. We zaten eindelijk op dezelfde bladzijde!

Angst

Ik heb er laatst al over geschreven, maar ik was mega snel zwanger. Ik was vooraf heel bang dat ik psychisch weer een beetje koekkoek zou worden, net als ik dat bij Spencer was. Ik was toen zó bang voor een miskraam, dat dat alles beheerste. Deze keer gaat het een stuk beter gelukkig. Spencer is het levende bewijs van dat het allemaal wel goed kan gaan, en blijkbaar geeft dat voldoende vertrouwen over het algemeen. Bij de eerste echo (en ongetwijfeld de volgenden ook), zat ik alsnog te trillen van de zenuwen, maar dat accepteer ik maar, ik zal nooit ontspannen naar een echo gaan.

Toen sloeg een ander soort angst me om de oren. We waren voor het eerst met zijn drietjes op een langere zomervakantie. Drie weken naar Italië. Als je altijd vrijheid, blijheid gewend bent zoals ik, is dit best een aanpassing kan ik je vertellen. Want jeetje wat moet je veel meenemen, en jeetje wat hebben we een troep. En jeetje heel Italië is helemaal niet gemaakt op kinderwagens (ik overdrijf graag ;-)) en het is helemaal niet handig om met de kinderwagen door een mega druk Rome te slepen en Vaticaanstad te bezoeken. En hoe moet dat nou in hemelsnaam straks met twee? Waar laten we al die spullen? En hoe gaan we dat nou doen? Hebben we nog wel één seconde voor onszelf? Mijn man had er gelijk al alle vertrouwen in dat het goed zou gaan. Ik daarentegen moest hier echt even doorheen een paar dagen. Gaan we dit echt allemaal doen straks, maar dan KEER TWEE? Ik kijk naar Spencer. Is dit wel verstandig? Vindt hij het wel leuk? Kan ik van dat tweede kindje wel net zoveel houden als van hem? Na een paar dagen kon ik deze gevoelens gelukkig van me af zetten en kreeg ik er steeds meer vertrouwen in dat het allemaal goed zou komen.

Echo

Ik heb het allemaal zoveel mogelijk los proberen te laten tot de echo. Nu ben ik ook zo extreem moe en misselijk steeds, dat mijn brein een beetje gefrituurd is inmiddels en ik ook niet echt plek heb in mijn hoofd voor enorme zorgen of andere wereldvragen. Langzaam leefden we naar de eerste echo toe. Nou de stress kwam uit onze oren zo ongeveer kan ik jullie vertellen, maar zoals jullie weten, was het allemaal perfect. Langzaamaan kunnen we wennen aan het idee dat er waarschijnlijk een broertje of zusje komt voor Spencer en we het dus echt gaan doen samen. Wel hebben we één afspraak gemaakt samen. Het blijft bij deze poging. Is het ons nu gegund, dan zijn we heel gelukkig en blij. Gaat het weer mis, dan was dit het. We blijven dan niet proberen. Een miskraam vind ik persoonlijk één van de meest ingrijpende dingen die je mee kunt maken en ik ga mezelf dat dan niet aan doen. Ik wil niet dat het een lijdensweg wordt voor me. Daarnaast word ik er ook niet jonger op en ik wil het leeftijdsverschil met Spencer ook zo klein mogelijk houden. Dus het is nu of nooit.

Goed, nou hulde als je al mijn gebrabbel over onze keus hebt gevolgd. Ik hoop dat het nog enigszins een coherent verhaal is geworden. Uiteindelijk is het denk ik toch gewoon een gevoel of je kiest voor een tweede of niet. Je kunt geen goede of foute beslissing maken, want in beide gevallen is het goed.

Facebook Comments

You Might Also Like

11 Comments

  • Reply Angela - Mama met passie 25 juli 2016 at 05:52

    Er is inderdaad geen foute keuze! Ik weet niet hoe het is om een miskraam te hebben gehad. Van wat ik lees bij jou en anderen is het zo heftig. Je weet eigenlijk alleen wat iemand doormaakt als je het zelf ook hebt meegemaakt. Fijn om te lezen dat Kevin ervoor zorgt dat jij ook weer nuchter naar bepaalde dingen kan kijken, goed team 😉 Op naar februari, dan heb je je zoon of dochter in jullie armen. Ik zeg zoon overigens 😉
    Angela – Mama met passie onlangs geplaatst…“Ik verlang dat mijn (schoon)ouders oppassen”My Profile

  • Reply Leonie van Mil 25 juli 2016 at 06:18

    Grappig hoe dingen kunnen lopen. Eerst jij niet en hij wel. Toen andersom. En nu beide wel. Hartstikke gaaf. Mij lijkt een groot gezin ook ontzettend gezellig. Maar mijn kleine is nog geen 4 maanden en ik krijg nu al de vraag of er een tweede gaat komen. Nou ik moet er nu nog even niet aan denken. Maar dat komt wel weer 😉
    Leonie van Mil onlangs geplaatst…Het afbouwen van de borstvoedingMy Profile

  • Reply Yvonne 25 juli 2016 at 07:01

    Wat kan het anders lopen dan gedacht. Fijn dat je snel zwanger was en ik hoop voor je dat het allemaal goed mag gaan.
    Yvonne onlangs geplaatst…Uit het archief #4: Sinds ik mama ben..My Profile

  • Reply Charlotte 25 juli 2016 at 07:37

    Fijn dat jullie het uiteindelijk wel eens konden worden! Ik weet hoe het is als je er anders over denkt en dat kan heel frustrerend zijn…
    Charlotte onlangs geplaatst…Mega Action shoplogMy Profile

  • Reply marleen@burgertrutjes 25 juli 2016 at 08:16

    hahaha! Helemaal leuk <3 En Spence wordt vast een hele stoere grote broer <3

  • Reply Jonna@Burgertrutjes 25 juli 2016 at 08:30

    Zo leuk voor jullie! X
    Jonna@Burgertrutjes onlangs geplaatst…Wat doe jij deze zomer? Hier een aantal gratis events die je niet mag missenMy Profile

  • Reply Merel 25 juli 2016 at 11:15

    Kan me voorstellen dat het lastig is wanneer je allebei andere ideeën hebt over de ideale gezinsgrootte. Gelukkig kwamen jullie er alsnog uit!
    Merel onlangs geplaatst…In het zonnetje: Romy van DochterliefMy Profile

  • Reply Bregje 25 juli 2016 at 12:56

    Mooi proces, zo zie je maar dat de tijd het uitwijst! En wat je zegt, het is een gevoel en altijd een goede keuze 🙂
    Bregje onlangs geplaatst…Ask me anything: de antwoorden #3My Profile

  • Reply anouk 25 juli 2016 at 19:45

    Gefeliciteerd met je zwangerschap!
    Enne ik kan je vertellen, zelfs Rome en Vaticaanstad zijn met 2 kleine kindjes goed te doen!😊
    (wij hoefden vorig jaar zelfs nergens te wachten in rijen vanwege dat we kinderen meehadden service he.)

  • Reply Jessica 26 juli 2016 at 18:55

    Wat fijn dat jullie er zo samen uit zijn gekomen en jullie nu een tweede wondertje mogen verwachten.
    Jessica onlangs geplaatst…Meet the bloggers by mamavanliam.nlMy Profile

  • Reply jodi - liedthuis.nl 27 juli 2016 at 16:33

    Ik herken je liefde voor overdrijven hahaha heerlijk ik doen het ook. Geen italiaanse stoep die kindvriendelijk is., helemaal waar.
    Heel fijn om te lezen dat je nu die angst voor een miskraam minder had. Ik hoop dat ook heel erg, ben stiekem bang dat ik weer eerst een miskraam moet krijgen en dat wil ik echt niet.
    jodi – liedthuis.nl onlangs geplaatst…15 moeilijke reisdilemma’s – TAGMy Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Lees vorig bericht:
    Waarom we graag een tweede kindje willen (deel 1)

    Superlief al die reacties op mijn zwangerschap! Veel verbazing ook. En dat kan ik me ook wel voorstellen, aangezien ik...

    Sluiten