Your Story

Your Story – Christina heeft het premenstrueel syndroom (PMS)

11 maart 2016

Vandaag weer een nieuwe editie van ‘Your story’ bij Everyday-Life. Een rubriek waarin het niet om mij, maar om jullie draait! Elke vrijdag komt een bijzonder verhaal online. Deze week draait om Christina. Dat is niet haar echte naam. Lees haar verhaal!

PMS

Ik leef met PMS. Dat staat voor het premenstrueel syndroom. De meeste kennen het als grap uit Amerikaanse series wanneer een vrouw zich hormonaal of onredelijk gedraagt. Eigenlijk zijn het klachten waar vrouwen last van hebben in de week voordat ze ongesteld worden of na de eisprong. Er zijn tientallen klachten bekend die worden toegeschreven aan PMS maar de meest voorkomende zijn huilbuien, depressieve klachten, angstigheid, prikkelbaarheid, agressie, hoofdpijn en pijn aan de borsten.

Opeens depressie

Ik was een heel vrolijke, open tiener. Maar op mijn zestiende kreeg ik vanuit het niets opeens last van depressie. Ik sloot me op, voelde me wanhopig. Soms zo wanhopig dat ik als enige uitweg mijzelf pijn deed om van die innerlijke pijn af te komen. En net zo plots als het kwam, verdween het gevoel weer. Ik ging weer naar buiten en er was geen wolkje aan de lucht. Toen kwam het plots weer en zo ging het een tijdje door. Mijn moeder had op een gegeven moment door dat er iets aan de hand was. We hebben er uitgebreid over gepraat en uiteindelijk vertelde ze dat ze veel van de klachten herkende. Het werd bij haar op een gegeven moment zo gek, dat ze bij de dokter aanklopte. Hij vertelde haar dat het PMS kon zijn. Met die diagnose in de hand, kon zij ermee omgaan. Ook ik ging naar de dokter met mijn problemen en ook hij vertelde mij dat het als PMS in de oren klonk. Hij verwees me door naar VU waar momenteel onderzoek plaatsvond naar vrouwen die te maken hebben met PMS. Een tijdlang heb ik meegedaan aan de onderzoeken. Ook kreeg ik hulp van maatschappelijk werk om met de schommelingen in mijn humeur en gemoedstoestand om te gaan. Dat heeft me veel geholpen.

Angstige gevoelens

Ik heb vooral heel erg veel last van nervositeit en angstige gevoelens. Op die momenten vind ik mezelf niets waard en denk ik ook dat mijn omgeving denkt dat ik niets waard ben. Ik ben bang dat alles wat ik doe of zeg anderen boos maakt. Ik ben zo ontzettend onzeker en daardoor ga ik me zo raar gedragen. Eigenlijk wil ik op die dagen alleen maar op bed liggen, onder de deken en de wereld buitensluiten. Maar nu ik een dochtertje heb, een man en een baan gaat dat gewoonweg niet. Ik merk wel dat het de ene maand minder heftig is dan de andere. Als ik een stressvolle maand achter de rug heb, zijn de klachten veel erger dan maanden waar het rustig en ontspannen is. Toen ik zwanger was, had ik helemaal nergens last van. Toen was ik zelfverzekerd en als me iets tegenstond, riep ik gelijk dat ik het er niet mee eens was. Heerlijk.

Hoe beïnvloedt dit jouw leven?

In het dagelijks leven heb ik er vooral mijzelf mee. Ik heb een korte cyclus (21 dagen) en meestal beginnen de klachten na mijn eisprong. Dan wordt het langzaam erger en ook tijdens mijn menstruatie ben ik eigenlijk niet echt gezellig. Hahaha dus eigenlijk ben ik een groot deel van de maand niet te pruimen, haha! Nee hoor, dat is een grapje. Mijn onzekerheid speelt zich vooral binnen mijzelf af. Naar buiten kan ik het grotendeels allemaal wel verbergen. Ook kan ik de gevoelens die ik heb, redelijk relativeren. Maar op sommige dagen maak ik van elke mug een gigantische olifant. Dan zit ik heel de dag te piekeren over kleine dingetjes. Bijzaken die mensen in mijn omgeving hebben gezegd, waar ik dan hele theorieën aan verbindt. Uiteindelijk eindigt het altijd dat iets of iemand zwaar teleurgesteld in me is, ik zo’n grote fout heb gemaakt op mijn werk dat ik ontslagen wordt of verzin iets anders geks. Dat is meestal vlak voor mijn menstruatie. Op de dag dat die arriveert, kan ik alweer om mezelf lachen dat het allemaal belachelijk is.

Niet wetenschappelijk bewezen

Het probleem met PMS is, is dat het geen wetenschappelijk bewezen aandoening is. Ze weten eigenlijk niet eens waar het vandaan komt. Sommigen wijten het aan een tekort aan bepaalde hormonen, anderen denken dat het door miscommunicatie komt tussen delen van de hersenen. Ook hebben alle vrouwen tot op een zekere hoogte last van sommigen PMS-klachten. Maar ik heb last van een heleboel klachten. Maar omdat ik niet kan bewijzen dat ik er last van heb, loop ik er ook niet mee te koop. Voor een groot deel van mijn omgeving ben ik gewoon een onzeker meisje. Mijn naaste familieleden, mijn man en sommige collega’s wie ik ook onder mijn vrienden schaar, weten dat ik iets heb wat op PMS lijkt. Maar zoals je misschien al merkt aan mijn verhaal, vind ik het moeilijk om mezelf in dat hokje te plaatsen.

Advies voor andere vrouwen met PMS

Praat met mensen in je omgeving over je soms onrealistische angsten en problemen. Mij helpt dat ontzettend. Ik bel vaak mijn moeder of man als ik weer eens denk dat John Williams op de stoep staat voor het programma ‘zijn dubbeltje op zijn kant’ omdat we een onvoorziene rekening hebben gekregen. Dat begint in mijn hoofd als een rekening maar voordat ik het weet, wil ik de halve huisraad verkopen en denk ik dat we failliet gaan. Dan bel ik vaak mijn man en die zegt dan dat het allemaal onzin is en dat het best allemaal goedkomt. Op werkgebied ben ik nog op zoek naar een goede balans. Vaak als ik me ergens onzeker over voel, probeer ik gelijk de koe bij de horens te vatten. Dat doe ik zonder het label PMS eraan te plakken. Verder probeer ik het gewoon te accepteren dat het is zoals het is en hoop ik dat het op gegeven moment minder wordt. Het drukt een stempel op mijn leven maar ik probeer het niet mijn leven te laten behelzen. Dat lukt nu heel goed. Dat komt ook door mijn dochter, haar vrolijkheid wint het zelfs op de allerdonkerste dagen van mijn sombere gedachten.

Lieve Christina, heel erg bedankt voor het delen van jouw verhaal! Ik weet zeker dat het voor veel meiden herkenbaar is! Ik vind het heel knap hoe je er mee om gaat! Wil je ook jouw verhaal delen? Mail naar info@everyday-life.nl

Facebook Comments

You Might Also Like

6 Comments

  • Reply Angela - Mama met passie 11 maart 2016 at 09:14

    Wat heftig! Ik had er weleens van gehoord, dat het met name met zwanger worden lastiger was. Maar wist niet dat het ook zulke gevoelens en gedachten met zich mee brengt. Heftig! Wat goed dat je erover hebt gepraat en dat je dochter je de vrolijkheid bezorgt die je nodig hebt. Heel goed dat je dit deelt!
    Angela – Mama met passie onlangs geplaatst…Blogging Stories: Hoe zit dat nou eigenlijk met mijn blog?My Profile

  • Reply demallemolenmoeder 11 maart 2016 at 10:55

    Wat onwijs goed en knap dat je deelt. Ik denk dat er veel vrouwen herkenning zullen vinden. Zelf heb ik endometriose, iets anders maar ik ken ook nare en angstige gevoel.

  • Reply Vlijtig Liesje 11 maart 2016 at 11:18

    Het lijkt me echt heel vervelend om dit te hebben zeg. Zeker omdat je er elke maand weer last van hebt.
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…Alles wordt beterMy Profile

  • Reply Bregje 12 maart 2016 at 08:22

    Jeetje wat heftig zeg! Ik had rr nog nooit van gehoord. Ben wel bekend emt de angsten en het piekeren en kan me er dus wel wat bij voorstellen. Bizar dat het elke maand terugkomt 🙂 Sterkte!
    Bregje onlangs geplaatst…Lekker en gezond afhaaleten in Maastricht!My Profile

  • Reply Roely. 12 maart 2016 at 08:33

    Heb wel eens ergens gelezen dat het slikken van vitamine B 12 zou kunnen helpen.

  • Reply Patricia 2 november 2016 at 14:40

    Wat een herkenbaar stuk zeg. Ik herken mezelf zeker in de klachten. Dat het steeds terug komt is het zwaarst. Maar ook ik leer er steeds beter mee omgaan. En inderdaad de kinderen geven kracht en positiviteit. Mooi geschreven 🙂

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Lees vorig bericht:
    De nieuwe voorjaarscollectie voor kinderen van Primark!

    Primark is één van mijn favoriete winkels om te shoppen. Ik shop meestal online, maar als ik de stad in...

    Sluiten